Prawa lokatorów

Prawa Lokatorów - start

Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego reguluje charakter oraz całokształt konsekwencji prawnych wynikających z zawarcia umowy o odpłatne używanie lokalu między właścicielem lokalu, a korzystającym (lokatorem). Kogo dotyczy ustawa o ochronie praw lokatorów? Jaki charakter prawny ma umowa o odpłatne używanie lokalu? Po co w umowie najmu może być zastrzeżona kaucja? Jakie są obowiązki wynajmującego i najemcy? Kiedy dopuszczalne jest "naruszenie" miru domowego? Kiedy właściciel może wypowiedzieć umowę? Jak lokator może bronić swoich praw? Czym może się zakończyć naruszanie porządku domowego? Komu przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego? Na jakie odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego może liczyć właściciel?

Ustawa o ochronie praw lokatorów - krótki komentarz ciąg dalszy artykułu

Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, ustawa ta reguluje zasady i formy ochrony praw lokatorów oraz zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. Zgodnie ze słowniczkiem ustawowym, zawartym w art. 2 powołanej ustawy, przez lokatora należy rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. Ustawa ta znajduje więc zastosowanie do umów najmu zawieranych z lokatorami i w tym zakresie, jako ustawa szczególna, wyłącza zastosowanie przepisów kodeksu cywilnego o najmie. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów w brzmieniu obowiązującym na dzień 3 stycznia 2002 roku, a więc na dzień zawarcia pierwszej umowy najmu na czas oznaczony, umowa o odpłatne używanie lokalu, z wyjątkiem lokalu socjalnego, może być zawarta na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony nie krótszy niż 3 lata.

Ochrona lokatora w mieszkaniu kwaterunkowym – ciąg dalszy opinii prawnej

PYTANIE: Czy ustawa z dnia 21 czerwca 2001 "o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego" jest aktem prawnym, którego muszą przestrzegać również Spółdzielnie mieszkaniowe? Problem polega na tym, że Spółdzielnia mieszkaniowa zawarła z lokatorem umowę najmu, informując go przed zawarciem umowy, że przydziela lokatorowi "mieszkanie zastępcze". Jednocześnie przydzielając " mieszkanie zastępcze" pobrała kaucję w wysokości 12-krotności czynszu obowiązującego w dniu zawarcia umowy. Przydzielone mieszkanie zastępcze nie spełnia parametrów określonych w przywołanej ustawie, w której zapis art. 2 punkt 6 mówi, że mieszkanie zamienne powinno mieć przynajmniej 10 m kwadratowych na osobę. Zarówno stan techniczny jak i metraż przydzielonego mieszkania spełniają warunki lokalu socjalnego. Ponadto art. 6 punkt 2 ustawy mówi, że kaucji nie pobiera się od lokalu zamiennego i lokalu socjalnego. Spółdzielnia na tak postawione wątpliwości lokatora odpowiada, że jest samodzielnym tworem i nie obowiązują jej żadne zapisy z ustawy o ochronie prawa lokatora, ponieważ ma swój wewnętrzny status, który nie musi być tworzony w oparciu o żadną ustawę. Ponadto spółdzielnia twierdzi, że nie posiada w swoich zasobach lokali zastępczych ani socjalnych a to, że tak określono w piśmie informującym o przydziale lokalu jest przypadkiem. Nadmieniam, że lokator o którego chodzi otrzymał od spółdzielni na zasadach umowy najmu "lokal zastępczy" po wyroku sądu orzekającego eksmisję z zajmowanego dotychczas mieszkania. W wyroku sąd orzekł prawo do lokalu socjalnego. Eksmisja dotyczy lokalu, który lokator zajmował na zasadzie członkostwa spółdzielni. Eksmisja została orzeczona przez sąd na skutek zaległości czynszowych, ponieważ lokator stracił prace i przez rok nie opłacał czynszu. Mieszkanie, które lokator zajmował należało do spółdzielni, w której lokator był członkiem i która to spółdzielnia wystąpiła do sądu o eksmisję. Także mieszkanie, które lokatorowi zostało przydzielone jako "lokal zastępczy" należy do zasobów tejże spółdzielni. Eksmisja nie odbyła się, ponieważ lokator po otrzymaniu pisma z terminem opuszczenia mieszkania pod groźbą eksmisji komorniczej wyprowadził się do wskazanego "lokalu zastępczego" w określonym przez spółdzielnię terminie. Lokal określany przez spółdzielnię jako lokal zastępczy nie spełnia parametrów takiego lokalu (10 m kw na osobę, zły stan techniczny potwierdzony protokołem odbioru lokalu). W umowie najmu tego lokalu widnieje zapis o pobraniu kaucji za ten lokal.

ODPOWIEDŹ: Pojęcie lokalu zastępczego funkcjonuje obecnie pod inną nazwą – lokalu zamiennego. Rzeczywiście przy zawieraniu umowy najmu takiego lokalu nie pobiera się kaucji i musi ono spełniać określone wymogi. Jednakże uprawnienie...

"Lokal zamienny" od spółdzielni - ciąg dalszy odpowiedzi